Уступ: 
Cm
 
Bb
 
Eb
 
F
       
Cm
 
Bb
 
Eb
 
F(VIII)

  
Cm
              
Eb
                     
F(VIII)
  
Fm(VIII)
Уявіце сабе: мы імчымся ў бязьмежнай прасторы.
Штохвіліну, штогод мы ляцім у далёкую ціш.
А проста цяпер ты стаіш і ўзіраешся ў зоры,
На імклівасьць зямлі не зважаеш і ў неба глядзіш.

Пройгрыш: 
Cm
 
Bb
 
Eb
 
F
          
Cm
 
Bb
 
Eb
 
F(VIII)

      
Cm
                
Bb
               
Eb
   
F
 
Не аднойчы, напэўна, шукаў ты на небе сузор'і
Назіраў, як імкліва па небе камэты ляцяць
Але зоркі мы бачым, калі дазваляе надвор'е
І на жаль чалавецтва ня можа на гэта ўплываць

І маўклівы спакой у душу нам прыносяць аблокі
І ўсё роўна ня здольны ўпарадкаваць думак сваіх
Дацягнуцца рукой немагчыма да зорак далёкіх
Застаецца нам толькі няскорана марыць пра іх.